ترجمه نامه كور ش زعيم به دبيركل سازمان ملل - منبع : http://jmijavanan.blogfa.com

ترجمه نامه كور ش زعيم به دبيركل سازمان ملل:

 

9 ژانويه 2007

 

عاليجناب بان كي مون

دبيركل سازمان ملل متحد

خيابان يكم و 46 ام

نيويورك، نيويورك 10017

 

موضوع:       پيشنهاد براي اصلاحات در

                                   شرايط نمايندگي مجمع عمومي

 

عاليجناب،

 

سازمان ملل يك دولت جهاني انگاشته ميشود و، درهرحال، نهاد مقتدري كه انتظار ميرود از كشورهاي عضو خود نيرومندتر باشد. ولي چنين توقعي تا كنون نتوانسته به ثمر برسد، زيرا، ساختار كنوني سازمان ملل اجازه نمي دهد كه اين سازمان به صورت يك دولت جهاني توانمند در آيد.

 

سازمان ملل داراي قدرتي كه از آن انتظار مي رود نيست نه بخاطر اينكه در انديشه وجودي اتحاد ملتها در سازمان ملل متحد نقصي وجود دارد، بلكه بدليل تعريفي كه از شرايط نمايندگي اين ملت ها در آن شده است. با وجود اينكه اين سازمان طبق تعريف " سازمان ملتهاي متحد" ميباشد، درعمل و طبق مقررات خودش، يك "سازمان دولت هاي متحد" است. قدرت سازمان ملل قائم به ذات نيست و بستگي به اين دارد كه عضوهاي قدرتمند و بانفوذ آن بخواهند كه چه مقدارقدرت در چه زمان وبراي چه هدفي داشته باشد. درحاليكه، سازمان ملل بايستي در نهايت داراي قدرت و اختيارات مستقل از دولت ها و در خدمت مردم جهان باشد. ولي از آنجا كه نمايندگان كشورها در سازمان ملل توسط دولتها تعيين مي شوند نه توسط ملت ها، اين نهاد هميشه از پشتيباني مردم كشورهاي عضو خود بهره مند نيست. اين كاستي شايد در مورد كشورهايي كه در آنها رهبران بوسيله انتخابات آزاد و دموكراتيك برگزيده مي شوند، آن چنان محسوس نباشد، ولي در مورد كشورهايي كه توسط ديكتاتورها اداره مي شوند و يا در آنها انتخابات آزاد بندرت تجربه مي شود، يك نگراني بزرگ است. در نتيجه اين كاستي، سازمان ملل بصورت يك مركز داد و ستد دولتها درآمده است، كه شماري زيادي از آنها خود نمايندگان راستين ملتهاي خود نيستند.

 

كاستي مورد نظر من، روش نمايندگي "ملت ها" درمجمع عمومي سازمان ملل است. نمايندگان كنوني كشورها در مجمع عمومي همگي گماشتگان دولتها و بوروكراتها هستند نه نمايندگان راستين مردم. در نتيجه، مجمع عمومي نيز نماينده راستين "ملت هاي متحد" نيست.

 

افزون بر آن، اگر ما شهروندان جهان متحد، اميد به ايجاد يك دولت فدرال جهاني در چارچوب سازمان ملل متحد داريم، بايد ابزاررسيدن به اين هدف را ايجاد كنيم تا اين رويا واقعيت يابد. آنچه من اكنون ميخواهم پيشنهاد كنم، اصلاحات عمده و بنياديني درمقررات نمايندگي در مجمع عمومي سازمان ملل متحد است كه ما را به آنچه، در انديشه من، آينده اي دلخواه براي سازمان ملل است نزديك مي كند.

 

من پيشنهاد مي كنم كه مقررات مربوط به شرايط نمايندگي كشورها در مجمع عمومي اينگونه اصلاح شود كه كشورها موظف باشند نمايندگان خود در سازمان ملل متحد را با راي عمومي شهروندان در يك انتخابات آزاد و سراسري برگزينند. نمايندگي يك ملت در سازمان ملل متحد بايستي يك مسئوليت بسيار مهم انگاشته شود و، از ديدگاه من، روزي اين نمايندگي "مهمترين مسئوليت" در هر كشور تلقي خواهد شد.

 

بنابراين، پيشنهاد مي كنم كه ماده 9 از فصل چهار منشور سازمان ملل متحد با افزودن بندهاي 3 و 4 ، به شرح زير اصلاح شود:

 

بند 1. مجمع عمومي شامل همه اعضاي سازمان ملل متحد است.

 

بند 2. هر عضو مي تواند تا حداكثر پنج نماينده در مجمع عمومي داشته باشد.

 

بند 3. ] پيشنهادي[ نمايندگان هرعضو در مجمع عمومي بايستي بوسيله راي عمومي در كشور عضو به اين سمت انتخاب شده باشند. هر كشورعضو داراي تنها يك راي خواهد بود.

 

بند 4. ] پيشنهادي[ انتخاب نمايندگان كشورها در سازمان ملل بايستي منطبق با مقررات و در چارچوپ تعيين شده توسط سازمان ملل انجام شود. حق نظارت يا سرپرستي انتخاب نمايندگان براي سازمان ملل محفوظ است.

 

اصلاحات پيشنهاد شده در بالا، كار سازمان ملل را تبديل به يك كار بسيار جدي و سازمان ملل را تبديل به يك سازمان بسيار قدرتمند و مردمي خوهد كرد.

 

با گراميداشت،

كورش زعيم

يك فعال سياسي ايراني

بررسي الگوي حكومتي ايده آل كارل پوپر در گفتگو با كورش زعيم

دموكراسي يا ابزار داوري مردمي

بررسي الگوي حكومتي ايده آل كارل پوپر در گفتگو با كورش زعيم

روزنامه اعتماد ملي، گزارشگر: يوسف ناصري، 29 آذر و 11 دي 1385
به نقل از jminews.com

 

جدید ترین نوشته از کوروش زعیم

جشن بزرگ شب يلدا

 را به همه ايرانيان در سراسر جهان شادباش مي گويم

 

شب يلدا، جشن پيروزي روشنايي بر تاريكي است، پيروزي سپيدي روز بر تيرگي درازترين شب سال. از فردا اهريمن تاريكي ها عقب نشيني مي كند. امسال، جشن يلدا معنايي اين چنين در همه جنبه هاي زندگي ما ايرانيان ساكن ايران دارد. يلدا يكي از بزرگترين جشنهاي باستاني ايرانيان با پيشينه اي چندين هزارساله، زادروز مهر و بزرگداشت دانش ايرانيان و دستيابي به گاه شماري خورشيدي است.

 

يلدا هديه فرهنگي زيباي ايرانيان به همه جهانيان است. جشني كه در سراسر جهان با نام هاي گوناگون و به بهانه هاي گوناگون بر پا ميشود. روز اول دي (21 دسامبر)، زادروز ايزد مهر است. مردم روم و ديگر اروپاييان نيز، كه به آيين مهر ايراني گرويده بودند، زادروز مهر را جشن مي گرفتند. پس از رسمي اعلام شدن دين مسيحيت در امپراتوري روم، مردمي كه سده ها پيش به آيين مهر ايراني گرويده و حاضر نبودند مراسم آن را ترك كنند، شب يلدا را به عنوان زادروز حضرت عيسا، كه روز تولدش نامعلوم بود، جشن گرفتند. چهارصد سال بعد بود كه يك اشتباه محاسباتي روميان، يلدا را به روز25 دسامبر تغييرداد. به اين ترتيب، عيسا جانشين مهر يا ميترا، كه از دوشيزه باكره اي بنام آناهيتا در غاري زاده شده بود، شد و آناهيتا نام مريم به خود گرفت و مسيحيان به تفليد از آيين مهر، خدا را پدر ناميدند. مسيحيان كماكان همانند ايرانيان درخت سرو را آذين مي بستند، بر تارك آن ستاره مي آويختند و روي شاخه هايش شمع روشن مي كردند. پاپا مهر در جامه موبدان ايران، بنام پاپا نوئل ظاهر شد و كاج اروپايي جانشين سرو ايراني گشت. به اين ترتيب، آيين ايراني يلدا همراه با مسيحيت به سراسر جهان گسترش يافت.

 

ما ايرانيان اين آيين زيبا و شادي آفرين را، همانند ديگر شگفتي هاي فرهنگ ايراني، به مردم جهان هديه كرديم. در اين بلندترين شب سال، ما ايرانيان تا سپيده پگاه بيدار مي نشينيم و پيروزي فرشته روشنايي را بر اهريمن تاريكي جشن مي گيريم.

 

ولي اكنون كه تاريكي زندگي ما را فراگرفته، يلدا براي ما معنايي فراتر از گاه شماري و شب نشيني باستاني دارد. اكنون به اميد پايان جهل، به اميد پايان فساد، به اميد پايان فرهنگ ستيزي، به اميد پايان ستمگري، و به اميد پايان سياهپوشي و سياه انديشي و سياهكاري جشن مي گيريم. باشد كه دروغ و فريب و ناداني را از مرزهاي خود برون رانيم.

 

كورش زعيم

30 آذر 1385